Wordt jouw hoofdpijn veroorzaakt door elektrosmog?

 Ludwig van Beethoven begon zijn carrière als hofmusicus: evenals zijn uit Mechelen afkomstige grootvader Ludwig en zijn vader Johann was hij in dienst van het keurvorstelijk hof te Bonn. Zijn onevenwichtige, lichtzinnige vader had aanvankelijk getracht hem op te leiden tot een pianistisch wonderkind, naar het voorbeeld van Mozart. Beethovens artistieke ontwikkeling voltrok zich echter geheel anders.  In 1795 trad hij er voor het eerst in het openbaar op, als solist in zijn tweede pianoconcert. Vanaf 1800 gaf hij regelmatig `Akademien', concerten met eigen werk, die ten slotte ook de pers gunstig stemden. De drie pianotrio's uit 1795, het eerste werk dat Beethoven een opusnummer waardig achtte, luidden een eerste Weense periode in, Met de derde symfonie (1803, aanvankelijk Bonaparte , later Eroica getiteld) begon een volgende periode. De Missa solemnis , de negende symfonie, de pianosonates op. 101 t/m 111, de Diabellivariaties en de strijkkwartetten op. 127, 130, 131, 132, 133 (Grosse Fuge) en 135 vertegenwoordigen een derde periode (na 1817), waarin Beethoven alle traditionele grenzen overschreed. De negende symfonie heeft een koorfinale op tekst van Schillers ode An die Freude ; de mis, in eerste opzet bedoeld voor liturgisch gebruik, groeide uit tot een persoonlijke bede om `innere und äussere Frieden'.